لحظاتي هست كه آدم دلش مي خواهد مشكلات اش بزرگ، وسيع و عميق باشد...مي گويند اسمش ناشكري است ولي من معتقدم حداقل چيزهايي باشد كه ارزش اشك ريختن داشته باشد..مشكلاتي كه به آدم حتي !گاهي! اعتماد به نفس بدهد! با خودت فكر كني:
من دارم با اين مسائل دست و پنجه نرم مي كنم...؟ اوه !چقدر من قوي و محكم هستم!
+ اوليس كي بار سفر رو بسته؟ چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 23:9
|
