سفر به ايتاكا

موسيقي خوب لزوما سبك بخصوصي ندارد..فقط كافي است يك صداي دلنواز ، يك شعر دلنشين و ذوق و قريحه آهنگساز در انتخاب ريتم و ملودي در هم آميخته شود تا ذهنت  را منبسط و روانت را آرام كند.آلبوم از خشت و خاك (يادمان حماسه سراي ايران زمين ) با آواز عليرضا قرباني و موسيقي صادق چراغي را گوش مي دهم . اين نواهادر گوشت وپوست و خونم رخنه كرده.. صداقت مستتر در صداي عليرضا قرباني با  اين اشعار حماسي  و ضرب آهنگ و نتهاي هماهنگ و قوت و گستردگي و بعد فضايي كه صداي سازها ايجاد مي كند تركيب شده است  و مرا با خود به دشتهاي فراخ و قله هاي رفيع و پهنه درياهاي هميشه آبي و كشتزارهاي حاصلخيز و كوير بي انتهاي ايران برده است ..تمام بدنم خاكي را بو مي كشد كه ذرات بدن كوروش آن را ساخته است..که ایران بهشت است یا بوستان ؟اي رفيق!

     هزاران بار ما را سوخت حریق حادثه تا مرز خاکستر،

 ولی ما نسل سیمرغیم که از خاکستر خودمی گشاید پر

پ.ن اورژانسي:

كسي نيست مارا از بلنداي غرور  و افتخار ملي و ميهن پرستي  پايين بكشد بدجوري احساسات ملي و ميهني مان غلغل مي كند مي ترسيم كار دست خودمان بدهيم ! هخاي درونمان بيدار شده است!! خيلي رك  وراست به ما بگوييد كه ما احتمالا"منجي آيندگان و مسوول ازاد سازي ايران نيستيم كه؟ هان؟

پ.ن ضروري:

مرسي خيلي  واسه اين هديه هه!

پ.ن حماسی :

دریغ است ایران که ویراااااان شود     کنام پلنگان وشیراااااان شود!

همانا يكي از بهترين كارها  دفن كردن نسبي گرايي در يك مكان خلوت و دنج !و فرو كردن دستها در جيب!  وآسوده و بي تفاوت قدم زدن است!

به نظر من اين فحش فقط و فقط نشونه توانمندي بالاي فرد در ناديده گرفتن و هيچ انگاري مشكلات و كمبودها و كاستي ها و گه بودگي ها و به گند كشيده شدگي ها و ويز ويزهاي ممتد و آزارنده پشه هاي اين كره خاكيه!فكر كنم وقتي اين عبارت گفته بشه آرامش و رخوت و رضايت همه وجود آدم رو بگيره! خيلي مهمه كه يك نفر بتونه همه چيز رو!(وقتي مي گم همه چيز يعني همه چيز ! فكرش رو بكن! كمبودها ،بودها و نبودها،داشته ها و نداشته ها! اشتباهات خودش و ديگرون،برو جلو تا برسي به آرزوها و آرمانها! همه و همه رو!) به تخمي ترين جاش حواله بده!.........

دريغ و درد كه من هيچ وقت نمي تونم همچنين حسي رو تجربه كنم!

من من شدم !

دندانه اي دارد به سالهاي عمرم اضافه مي شود كه قرار است ۹ سال با من بماند!حيف كه نه مي شود زمان را متوقف كرد ونه آن را شتاب داد!پس فاصله "آنچه هستم" و " آنچه بايد باشم" را بي خيال!  و نتيجه اخلاقي آنكه آدم نبايد بدون داشتن چند دوست خوب،رفتن به چند سفر خوب و خواندن چند كتاب خوب  ولذت بردن از همه چيز و همه چيز وهمه چيز !بميرد!

 با توجه به اينكه اين روزها حملات پرخوري ! بيش از قبل به سراغم مياد (طوري كه با شروع حمله  اختيار رو از دست مي دم و رفتارم در ارتباط با غذا و هله هوله اونقدر زننده و شرم آور مي شه  كه ترجيح مي دم در خفا به خوردن بپردازم! تا  كسي شاهد رفتار وحشيانه و بي محاباي من نباشه!) وتصویر زشتی که از فرم بدنم داره روز به روز آزارنده تر می شه و از اونجايي كه  من همه چي رو بايد از جنبه  علمي!تاريخي! و فلسفي اش! مورد بررسي قرار بدم اين پست پر سس و چربي و خامه  و چاق و سرخ شده !!فلسفی !!را داشته باشيد:

چربی به خودی خود یک ماده یا جوهر ماده یا ساخته شده از این جوهر است. مشكل بزرگ زمانی ست که این ماده در اطراف کپل انسان انباشته می شود!!! در میان فلا سفه پیش از سقراط، زنو اعتقاد داشت که وزن یک توهم است و انسان هر چقدر هم که بخورد باز هم نیمی از وزن انسانی را دارد که هرگز ورزش شکم نکرده است. پرسش درباره بدن ایده آل،اهالی آتن را دستخوش وسواس کرده بود، و در یک نمایش نامه گم شده به قلم  آیسخولوس ، کلیتمنسترا  عهد خود را در این مورد که هرگز بین دو وعدهء غذایی ته بندی نکند، می شکند و موقعی که متوجه می شود لباس شنایش دیگر اندازه اش نیست برای مدتی طولانی اشک می ریزد.

این خلاقیت ارسطو بود که توانست روی مشکل افزایش وزن تعریف علمی بگذارد، و در یکی از پیشنویسهایش دربارهء علم اخلاق اعلام کند که محیط انسان مساوی ست با قطر شکم ضربدر عدد پی.

من:نوستالژي !فرفره...فرفره..فرفره!نوستالژي ي ي ي!

اون:خب چرا يكي درست نمي كني؟!

نوستالژي  يعني بوده هايي كه اكنون نيستند  ..!شايد هم هستند !اما جدا از هستنده هاي اصلي خود !وامانده و جدا شده!نوستالژي يعني غياب و فراموشي  ونابودي از جنس زمان.نوستالژي يعني تصاوير با  همان فيلتر قهوه اي sepia

نوستالژی از جنس زمان از دست رفته است بايد هزار لايه بشكافي تا به انها برسي و اغلب تلاش براي رسيدن به انها و  واخواني انها از  زيستگاه اصلي شان يعني ذهن و ناخود آگاه جايي كه  خاطره هايمان زندگي مي كنند ومي ميرند بيهوده و عبث است ..گاهي غم و حسرت خاطره  و آن لذت  اصلي دروني نداشتن و نديدن و از دست دادن! به هزار لذت  بازسازي شده بيروني و بصري  مي ارزد!

متشکرم!

.

.

.

.

آهای خاله خمره  بی لنگ و تنبان  اطواری اکبیری!اوهوي دبنگوز ریقو !فزرتی فیسو !کوتوله ورقلمبیده !جرت وقوز جوَ لق!جلنبر جير جيرو!قُدِ قرشمال! اين قرو غربيل و  قرط و غراب ات رو بردار ببر همون دهاتتون!

آخيش راحت شدم!

راكي راست مي گه :اين دنيا كه همش آفتاب و رنگين كمون نيست..آره ! آدم هرچقدر هم  محكم و سر سخت باشه باز هم زندگي به زانو درش مياره..هيچ كس نمي تونه به محكمي زندگي ضربه بزنه..ولي مهم نيست  كه چقدر محكم ضربه بزني مهم  اينه كه به چه محكمي مي توني ضربه بخوري و ادامه بدي..چقدر مي توني ضربه تحمل كني و پيش بري..اينطوريه كه آدم برنده مي شه!

• زمين در هزار جريب بود متري هفت تا تك توماني آن موقع من ۲۴ هزار تومان دادم يه پيكان خريدم حالا قيمت آن زمينها سر به فلك گذاشته..اما كسي از پيكان آلبالويي يادش نمياد!
• مغازه دو  نبش خيابان حكيم نظامي را فروختيم ۵۰۰ تومان !بعد از ۴ سال شد ۵ ميليون تومان! حالا هم كه نپرس!
• اصلا كي ساقي رو آدم حساب مي كرد چه رسد به اينكه در رشته اي كه من قبول شدم قبول بشود .آن موقع که پارادوکس اولبرس و واکنش های تراساختی در محلول های آبی  و کالبد شکافی میاندوراه انسان جهد وجوانی من بود او یک قل دو قل بازی می کرد حالا دستياري  قبول شده!اي تف به اين روزگار!

از اين صحبتها خيلي شنيده ايم ..ازآادمهاي دور وبرمان ...كسي نيست بگويد:

شما كه مي گوييد در زمينهاي هزار جريب سگ بچه نمي كرد..پس براي چه غر مي زنيد؟

شما هم كه اگر چندين باب مغازه ديگر  در فلان و بهمان خيابان داشتيد باز هم  طمع مي كرديد  و مي فروختيد!

در مورد آخر خب البته حق با نق زننده !است  و اصلا ساقي كي بود كه دستياري قبول بشه؟!

اما جداي از شوخي ما آدمها كي ياد مي گيريم كه مسؤوليت اعمال و گفتار و تصميمات خود را بپذيريم ؟چرا ياد گرفته ايم در پيروزيها و بردهاي زندگي خود را قهرمان و در شكستها و باختها قرباني جلوه دهيم..هميشه تغييرات زندگي مان را  حاصل عوامل غير قابل پيش بيني مي دانيم و بجاي انكه دستاوردهاي خود را حاصل عمل آگاهانه و ناآگاهانه خود بدانيم در صدد رصدکردن  نيروهاي ناشناخته اي هستيم كه هستي ما را مشروط به خود كرده اند و ما را از عمل باز مي دارندهمه مي دانيم انسان  تنها موجودي است كه توانايي شناخت خود و محيطي كه در آن بسر مي بردرا دارد  و مي تواند هر موقعيت مشخصي را براي تحقق خود و آرزوهايش به خدمت بگيرد. ناكامي ها  ي ما تنها حاكي از آن است كه  ما نه خود را و نه غير خود را ونه محيط و  نه زمينه اي را كه در آن دست به عمل مي زنيم نمي شناسيم و وقوفي بر آنها نداريم .ما هرچه بوده ايم و هرچه هستيم و هرچه خواهيم بود تنها حاصل تصميم گيري ها ي خودمان است.نمي خواهم سهم برخي مولفه هاي غير قابل پيش بيني و خارج از كنترل را ناديده بگيرم  قطعا تغيير برخي از بردارهاي خاص  بر برونداد زندگي تك تك ما تاثير مي گذارد اما سهم ارادي ما در زندگي انقدر هست كه زندگي  را مديريت پذير سازد!

بعضي از آقايان هستند در پايتخت! كه نمي شناسيشون و براي  اولين بار صداشون رو از پشت تلفن مي شنوي..اونوقت هي دوست داري فكر كني ۵۴ سالشونه و موهاشون جو گندميه  وچاق و قد بلند هستند و زن و يك دونه پسرشون رو تو سانحه هوايي از دست دادند !!!!و مثنوي   وخيام مي خونند  و دستي هم در موسيقي دارند!کلی عزت الله انتظامی اند واسه خودشون!بعد هي دوست داري به نصيحتهاشون گوش كني و در همون ده دقيقه اول مي بيني داري بهش مي گي :«مي دونيد چيه؟من مي دوم..سرعتم  هم بد نیست  اما سرعت هدفم از من بیشتره و روز به روز از من دورتر می شه...»!.......... خب آدميزاده ديگه !!!